اینکه بهترین سال هلی زندکی و جوانیت گره بخورد با تصمیم های یک نفر که او هم نادان باشد و احمق به معنای تباه شدن تمام سرمایه من است.بعد از آن تئاتری که به راه انداختند و بخش زیادی از آدم های جامعه را خانه نشین و فاقد انگیزه کردند برای آن دسته ادامه تلاش و فعالیت های خود در یک سیستم بسته امری موهوم و بی نتیجه است.
ماههاست که آماده رفتن به بازار کار شدیم که خود رسیدن به این مرحله بس طولانی بود و دشوار و چنین بر می آید که این مرحله پیش رو از مرحله قبل بسیار دشوار تر است.چون دیگر خیلی از پارامترها دیگر دست من نیست برای تایین آینده خودم ارتباط تنگاتنگی پیدا می کند با سیاست های دولت عدالت محور!!!
ما که تولدمان وابسته به سیاست دولت آن زمان و تولید سرباز برای جنگ! ادامه حیاتمان نیز در راستای طناب این خیمه شب بازانی ست که هر دم ما را به هر سویی می کشانند و به ناچار باید آن باشیم که آنان می خواهند نه آنی که آرمان ماست.
در این اوضاع بد اقتصادی و بیکاری و نبود شغل برای جوانان و سرخوردگی های سیاسی و به حق باید گفت که عجب نسل سوخته ای هستیم ما متولدین اوایل دهه 60 شمسی!البته یه تبصره هم دارد که اگر جز مشمولین” بند پ” باشی و “آغازاده ” همه افعال و احوالات ذکر شده معکوس خواهد شد.

دیالوگ تاریخی شون پن هنگام مرگ روی تخت بیمارستان در فیلم 21 گرم :” مگه ما چند بار به دنیا می‌آییم، مگه چند بار از دنیا می‌ریم؟”

تا حالا به این موضوع فکر کردیم؟عمر ما، زندگی ما بین این دو بازه هست.طولش هم نمی دانیم.در این بازه میتوانیم کار کنیم، عاشق شویم، عاشقمان شوند، مشهور شویم،اثری جاویدان از خود باقی بگذاریم، آزاد باشیم؛ شایدم نتوانستیم کار کنیم،عاشق نشویم آزاد نباشیم…

چون ممکن است در کشوری زندگی کنیم که آزادی نباشد، بین مردمی زندگی کنیم که اسیر سنت در دنیای مدرن امروز از ابزار زندگی مدرن استفاده کنند ولی هنوز اطراف ذهنشان تار و پود صدها سال سنت فراگرفته است.جامعه پر از بی عدالتی باشد برخی به آنچه لایق آن نیستند یک شبه برسند و برخی …

مگه ما چند بار به دنیا می‌آییم، مگه چند بار از دنیا می‌ریم؟

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::

ابتدا وبلاگ طرفداران احمدی نژاد در میبد با نام “احمدی نژاد معجزه هزاره سوم“را ببینید و کمی بخندید سپس سوره محمود را بخوانید.
میم الف نون (1) و تو چه می‌دانی از محمود (2) که این محمود از سه رئیس جمهور قبل خود برتر است(3) او را از خاندانی شایسته مبعوث کردیم که تمام باجناق‌ها و داماد باجناق‌هایش جملگی از صالحین‌اند(4) و چون شتر خز شد در محمود تعقل کنید(5) او هر چه که بگوید حناق نگیرد و این نشانی است برای اهل تفکر (6) در چهارسال دولت او نشانه‌هایی برای مومنین قرار دادیم(6) همانا به موسی ید بیضا دادیم و به او هاله نور(8) که از آن بهتر است و کم مصرف‌تر و ما خیلی خفنیم(9) قسم به زمانی که درصد تورم به عرش ما نزدیک شد(10) پس سوار بر نمودار تورم شد و به معراج آمد(11) ای محمود ما بشارت ده ایمان آورندگان به خود را به پخش سیب زمینی مفتی در هر جمعه (12) و بر ایشان مبارک باد بهشتی که در آن درخت هست و در کفش خطوط بی‌.‌آر.‌تی جارییست(13) پس گروهی به طغیان پرداختند و خود را سبز کردند به آنها بگو که علف هرز هم سبز است بدرستی که ما حالگیر و حاضر جوابیم(14) بر تو باد دوست داشتن و گاهی دلسوزی بر آنها و بیادشان آوردن که اطلاعات اشتباه گرفته‌اند که اکثرشان نمی‌دانند (15) و حتی رسوا کردن همسرانشان که آنها در جهنم در حالی که کیف گلگلی بر دوش دارند بر آتش همسرانشان هیزم می‌گذارند(16) و قبل از ان از آنها سه مرتبه اجازه بگیر و بگو: بگم؟ بگم؟ نه بگم؟(17) همانا که در انتخابات اجباری نیست(18) پس هشدار ده به آنان که اگر از ظلمات خارج شدند و بسوی هاله نور آمدند ما ایشان را دوست خواهیم داشت و اگر همچنان به طاغوت بازی خود ادامه دهند در آتش دوزخ جاودانند(19)

این power point را دانلود کنید:
Zan

بعد از دیدن آن بيش از هر زمان ديگري مي‌توان درك كرد كه:

علت وجود زن، علت وجود بشر است.

معلم چو آمد بنا گه کلاس
چو شهری فروخفته خاموش شد
سخنهای ناگفته کودکان
به لب نارسیده فراموش شد

معلم زکار مداوم مدام
غضبناک و فرسوده و خسته بود
جوان بود و در عنفوان شباب
جوانی از او رخت بر بسته بود

سکوت کلاس غم آلود را
صدای درشت معلم شکست
ز جا احمدک جست و بند دلش
بدین بی خبر بانک ناگه گسست

بیا احمدک درس دیروز را
بخوان تا ببینم که سعدی چه گفت
ولی احمدک درس نا خوانده بود
به جز آنچه دیروز آنجا شنفت

عرق چون شتابان سرشک یتیم
خطوط خجالت برویش نگاشت
لباس پر از وصله و ژنده اش
بروی تن لاغرش لرزه داشت

زبانش به لکنت بیفتاد و گفت
بنی آدم اعضای یکدیگر اند
وجودش به یکباره فریاد کرد
که در آفرینش ز یک گوهرند

در اقلیم ما رنچ بر مردمان
زبان دلش گفت بی اختیار
چو عضوی بدرد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار

تو کز ، کز ، تو کز وای یادش نبود
جهان پیش چشمش سیه پوش شد
سرش را به سنگینی از روی شرم
بپائین بیفکند و خاموش شد

ز اعماق مغزش بجز درد و رنج
نمی کرد پیدا کلام دگر
در آن عمر کوتاه او خاطرش
نمی داد جز آن پیام دگر

ز چشم معلم شراری جهید
نماینده آتش خشم او
درونش پر از نفرت و کینه گشت
غضب میدرخشید درچشم او

چرا احمد کودن بی شعور
معلم بگفتا به لحن گران
نخواند ی چنین درس آسان ، بگو
مگر چیست فرق تو با دیگران

عرق از جبین احمدک پاک کرد
خدایا چه میگوید آموزگار
نمی بیند آیا که دراین میان
بود فرق ما بین دار وندار

چه گوید ؟ بگوید حقایق بلند
به شهري که از چشم خود بیم داشت
بگوید كه فرق است ما بین او
و آنکس که بی حد زر و سیم داشت

به آهستگی احمد بی نوا
چنین زیر لب گفت با قلب چاک
که آنها بدامان مادر خوشند
و من بی وجودش نهم سر بخاک

به آنها جز از روی مهر و خوشی
نگفته کسی تا کنون یک سخن
ندارند کاری بجز خورد و خواب
به مال پدر تکیه دارند و من

من از روی اجبار و از ترس مرگ
کشیدم از آن درس بگذشته دست
کنم با پدر پینه دوزی وکار
ببین دست پر پینه ام شاهد است

سخنهای او رامعلم برید
هنوز او سخنهای بسیار داشت
دلی از ستمکاری ظالمان
نژند و ستم دیده و زار داشت

معلم بکوبید پا بر زمین
كه این پیک قلب پر از کینه است
بمن چه که مادرزکف داده ای ؟
بمن چه که دستت پر از پینه است

يكي پيش ناظم رود با شتاب
بهمراه خود یک فلک آورد
نماید پر از پینه پاهای او
ز چوبی که بهر کتک آورد

دل احمد آزرده و ریش گشت
چو او این سخن از معلم شنفت
ز چشمان او کور سوئی جهید
بیاد آمدش شعر سعدی و گفت

ببین ، یادم آمد دمی صبر کن
تامل ، خدا را ، تامل ، دمی
تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی

نوروز 88 با مقدمه آن یعنی چهارشنبه سوری در حالی آغاز شد که با سختگیری های شدید در اجرای این سنت قدیمی ایران باستان همراه بود.سخنان امام جمعه های برخی شهرها در باره این روز مانند “شیطانی خواندن این روز،یا اینکه در اسلام همچنین رسمی نیست!،تلاش برای حذف این روز و…” شنیدنی بود.
هنگام سال تحویل که طبق روال سال های گذشته همراه با ساز ونقاره بود متاسفانه هیچ کدام از پنج شبکه صداوسیما در لحظه سال تحویل اقدام به پخش آن نکردند و ما تا مدت ها از تحویل سال منتظر آمدن سال جدید بودیم!!!
با این اوصاف من که ترجیح دادم ادامه برنامه ی ویژه نوروز را از تلویزیون بی بی سی فارسی پیگیری کنم که واقعا سنگ تمام گذاشتند.همین موقع بود که باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا در ابتکاری تاریخی، به مناسبات فرا رسیدن عید نوروز در پیامی مستقیم به مردم و رهبران ایران پیشنهاد کرد که دو کشور آمریکا و ایران بتوانند سی سال خصومت و دشمنی را پشت سر نهند و راه گفتگو و همکاری را در پیش بگیرند و با خواندن بیت معروف سعدی که در سر در سازمان ملل نیز نقش بسته (بنی آدم اعضای یکدیگرند…)به تجلیل از فرهنگ ایران عمیق ایران زمین پرداخت که به زبان فارسی عید را نیز به ایرانیان تبریک گفت.
متاسفانه این پیام در صدا و سیما بازتاب نداشه و روز نامه ها هم تا 15 فروردین تعطیل هستند و من خواستم ویدئو آن را به کمک یوتیوب برای شما بگذارم که متاسفانه برای چندمین بار سایت یوتیوب این سایت محبوب و دوست داشتنی فیلتر شد که واقعا جای تاسف است و باید منتظر شویم کی فیلتر آن برداشته شود.

این امر که تا چه زمانی سایت یوتیوب فیلتر باقی خواهد ماند و یا علت فیلتر شدن آن چه بوده است، هنوز مشخص نیست. فیلتر شدن سایت یوتیوب در حالی صورت می گیرد که در سالهای 2006، 2007 و 2008 میلادی نیز این سایت در مقاطع زمانی مختلف فیلتر و مجددآ از فیلتر خارج شده بود.
سیاست گذاری پیرامون فیلتر نمودن وب سایت های اینترنتی در ایران توسط “کمیته تعیین مصادیق پایگاههای غیرمجاز اینترنتی” انجام می پذیرد. این كمیته مركب از نمایندگان وزارت اطلاعات، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان صدا و سیما می باشد.

هرچند که ایران تنها کشوری نیست که یوتیوب را فیلتر کرده است اما نام ایران در کنار کشورهای بلاروس، چین، کوبا، مصر و عربستان صعودی قرار دارد که بیشترین کنترل را بر روی منابع فرهنگی و یا سیاسی اینترنت دارند.
به نقل از رادیو فرانسه:
رهبر جمهوری اسلامی ایران، آیت الله خامنه ای، در پاسخ به پیام تبریک رئیس جمهور آمریکا به مناسبات فرا رسیدن عید نوروز گفت که او نیز آمادۀ تغییر سیاست است، در صورتی که دولت آمریکا در عمل و نه صرفاً در گفتار در قبال جمهوری اسلامی ایران تغییر رفتار دهد.
آیت الله خامنه ای تلویحاً پایان تحریم های آمریکا علیه ایران، پس دادن دارایی های مسدود شدۀ کشورش در ایالات متحده، پایان تبلیغات علیه کشورش و نیز توقف پشتیبانی آمریکا از دولت اسرائیل را شروط ازسرگیری گفتگو میان جمهوری اسلامی و آمریکا دانست.
————————————–
پ.ن:گویا فیلترینگ یوتیوب زیاد طول نکشید و باز شد و منم پیام اوبا ما را برای شما می گذارم.

نمی دانم زمستان است که سراغ بهار می رود یا بهار است که سراغ زمستان می آید.
شاید هم در نقطه ای میانی قرار ملاقات دارند.هر چه است لحظه ی ملاقات سپیدی
وسبزی،لحظه ی مبارکی است.لحظه ای که هر سال فقط یک بار روی می دهد.تحویل
از سپیدی به سبزی،انقلاب رنگ است.انقلابی که دیده ودل را دگرگون می کند.رنگی
که دیده می بیند و بر دل می نشیند.ودست از همان لحظه اگر دعایمان مستجاب شده باشد.نه دیگر آن دل،آن دل است که بود.ونه دیده همان.که هر دو تغییر کرده اند.
یا مقلب القلوب والابصار
همانند این لحظه،به نوعی دیگر،بارها وبارها در طول سال نیز روی می دهد.وقتی نور به
سیاهی یا سیاهی به نور تحویل می شود.وقتی که در فجر صبحگاهی،سیاهی به نور تحویل
می شود که مبشر روز است وکار وتلاش،راهی است جدید برای پیش رفتن و وقتی در خواب
زیبای نور در افق سرخ فام غروب،سیاهی جای نور را موقتا می گیرد،امکانی است برای آسایش و تعمق.وهردو تدبیری که هر روزمان روزی نو و بهتر باشد وهر شب مان آسوده تر.
یا مدبراللیل والنهار
در هر تحویلی ودر هر رنگی،از سپیدی به سبزی،از نور به سیاهی یا سیاهی به نور اگر اهلش
باشیم،ذره ای یا ذره هایی بر جان ودل دیده مان می نشیند.واگر قانون زندگی وشیوه ی راه آمدنبا چنین تحویل و تحویل هایی را بدانیم،پیش تر می رویم.و حالمان خوش ترمی شود.
یا محول الحول والاحوال
حالمان ذره،ذره با غبار وبوی رنگ ها دگرگون می شود وهر بار خوشایندتر.”تا کجا؟ تا چند…؟”
کاش قانون تحویل وراه تحول را بدانیم.
حول حالنا الی احسن الحال

عید باستانی نوروز را به همه ایرانیان در تمام پهنه گیتی شادباش می گویم امیدوارم سال خوبی داشته باشید و یاد همه کسانی که نوروز امسال در کنار ما نیستند گرامی میدارم.

این شعر از یک ترانه قدیمی است که کورس سرهنگ زاده (با سپاس از ارغنون که اسم خواننده را به من گفتند) و روزی که من این را برای اولین بار شنیدم هم زمان شد با یک اتفاق،برای همین وقتی به آن گوش می دهم یادآور خاطراتی ست که بد نیست که شما هم بخوانید.
دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره نداره
دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره نداره
چرا این در اون در می زنی ای دل غافل
دیگه دل بستن و دل بریدن فایده نداره
وقتی ای دل به گیسوی پریشون می رسی خودتو نگه دار
وقتی ای دل به چشمون غزل خون می رسی خودتو نگه دار
دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره نداره
دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره نداره
ای دل دیگه بال و پر نداری داری پیر می شی و خبر نداری
د

شاید ما از آن دسته باشیم که دوران دبیرستان را در آرزوی دانشگاه سر کردیم و پس از تلاش فراوان و ورود به دانشگاه متوجه شدیم که نه تنها به آرامش و خوشبختی نرسیده ایم بلکه اکنون به تقلا و کوشش بیشتری برای کسب خوشبختی نیاز داریم. حال خوشبختی ما در گرو تمام کردن دانشگاه و گرفتن مدرک رویاییمان است.اما بعد چه می شود؟

آیا این بار به آرامش و شادی می رسیم؟ قطعاً نه.

باز هم تلاشی نو و آرزویی نو. اینبار در پی رویا و نیازی دیگر. شاید یک شغل خوب شاید هم یک ازدواج موفق و …

بعد از آن چه می شود؟ تازه مشکلات شغلی و خانوادگی و آرزوهای دور و درازمان پدیدار می شوند. و در نهایت روزی که به همه خواسته هایمان برسیم اینبار خود را مشغول نگرانی برای فرزندانمان و آینده ی آنها خواهیم کرد. و دوباره همان چرخه تکرار می شود.شاید زندگی یعنی تکرار مکررات و ناگهان این چرخه قطع می شود و مرگ…

چند سوال از خودمان؟

چگونه می توان در لحظه ی حال زیست و خوشبختی و شادی را در درون خویش یافت نه در بیرون از خود؟

چگونه می توانیم به دنبال خواسته ها و رویاهایمان برویم بدون آنکه خوشبختی و شادی خود را در گرو آنها بگذاریم؟

راه رهایی از وابستگی به خواسته ها و اهداف و در عین حال تلاش برای رسیدن به آنها چیست؟

خوشبختی چیست؟خوشبخت کیست؟آیا شما خوشبختید؟