نوروز

نمی دانم زمستان است که سراغ بهار می رود یا بهار است که سراغ زمستان می آید.
شاید هم در نقطه ای میانی قرار ملاقات دارند.هر چه است لحظه ی ملاقات سپیدی
وسبزی،لحظه ی مبارکی است.لحظه ای که هر سال فقط یک بار روی می دهد.تحویل
از سپیدی به سبزی،انقلاب رنگ است.انقلابی که دیده ودل را دگرگون می کند.رنگی
که دیده می بیند و بر دل می نشیند.ودست از همان لحظه اگر دعایمان مستجاب شده باشد.نه دیگر آن دل،آن دل است که بود.ونه دیده همان.که هر دو تغییر کرده اند.
یا مقلب القلوب والابصار
همانند این لحظه،به نوعی دیگر،بارها وبارها در طول سال نیز روی می دهد.وقتی نور به
سیاهی یا سیاهی به نور تحویل می شود.وقتی که در فجر صبحگاهی،سیاهی به نور تحویل
می شود که مبشر روز است وکار وتلاش،راهی است جدید برای پیش رفتن و وقتی در خواب
زیبای نور در افق سرخ فام غروب،سیاهی جای نور را موقتا می گیرد،امکانی است برای آسایش و تعمق.وهردو تدبیری که هر روزمان روزی نو و بهتر باشد وهر شب مان آسوده تر.
یا مدبراللیل والنهار
در هر تحویلی ودر هر رنگی،از سپیدی به سبزی،از نور به سیاهی یا سیاهی به نور اگر اهلش
باشیم،ذره ای یا ذره هایی بر جان ودل دیده مان می نشیند.واگر قانون زندگی وشیوه ی راه آمدنبا چنین تحویل و تحویل هایی را بدانیم،پیش تر می رویم.و حالمان خوش ترمی شود.
یا محول الحول والاحوال
حالمان ذره،ذره با غبار وبوی رنگ ها دگرگون می شود وهر بار خوشایندتر.”تا کجا؟ تا چند…؟”
کاش قانون تحویل وراه تحول را بدانیم.
حول حالنا الی احسن الحال

عید باستانی نوروز را به همه ایرانیان در تمام پهنه گیتی شادباش می گویم امیدوارم سال خوبی داشته باشید و یاد همه کسانی که نوروز امسال در کنار ما نیستند گرامی میدارم.